pH-sensor (KWS-700)
De pH-sensor (of pH-elektrode) is een instrument dat wordt gebruikt om de zuurgraad of alkaliteit (pH-waarde) van een vloeibare oplossing te meten. De pH-waarde is een maatstaf voor de waterstofionenconcentratie in de oplossing en varieert doorgaans van 0 tot 14. Een pH-waarde onder 7 duidt op zuurheid, boven 7 op alkaliteit en een pH-waarde van 7 op neutraliteit. pH-sensoren worden op grote schaal gebruikt in diverse sectoren, waaronder milieumonitoring, de chemische industrie, voedselverwerking, waterzuivering, landbouw en laboratoriumanalyses.
De pH-sensor levert realtime pH-waarden door de veranderingen in de waterstofionenconcentratie in de oplossing te meten, waardoor gebruikers inzicht krijgen in de zuurgraad of alkaliteit van de vloeistof en de nodige aanpassingen of regelingen kunnen doorvoeren.
COD-sensor (KWS-100)
De Sensor voor chemisch zuurstofverbruik (COD) is een apparaat dat wordt gebruikt om het gehalte aan organische stoffen in watermonsters of andere vloeistoffen te meten. COD is een belangrijke indicator voor de concentratie van organische verontreinigende stoffen in water. Hoe hoger de COD-waarde, hoe ernstiger de organische verontreiniging in het water. COD-sensoren kunnen de COD-waarden in realtime meten, waardoor waterzuiveringsinstallaties, milieu-inspectiediensten en industriële productiebedrijven de waterkwaliteit effectief kunnen bewaken en de ecologische veiligheid en naleving van de regelgeving voor waterlozing kunnen waarborgen.
Wat is het chemisch zuurstofverbruik (COD)?
Het chemisch zuurstofverbruik (COD) geeft de hoeveelheid zuurstof aan die nodig is om organische stoffen in water te oxideren met behulp van een sterk oxidatiemiddel (meestal kaliumdichromaat) onder specifieke omstandigheden. Deze indicator geeft de totale hoeveelheid organisch materiaal in het water weer, inclusief zowel biologisch afbreekbare als niet-biologisch afbreekbare bestanddelen. Een hogere COD-waarde duidt op een grotere aanwezigheid van organische verontreinigende stoffen in het water.
COD-eenheden: COD wordt doorgaans gemeten in milligram per liter (mg/L).
| Type waterkwaliteit | COD-waaibereik |
|---|---|
| Schoon water | 1-5 mg/l |
| Afvalwater | Meestal meer dan 50 mg/l |
| Sterk vervuild water | Kan oplopen tot honderden of zelfs duizenden mg/L |
Ammoniakstikstofsensor (KWS-200)
De Ammoniakstikstofsensor (NH₃-N-sensor) is een gespecialiseerde sensor die wordt gebruikt om de concentratie van ammoniakstikstof (NH₃-N) in water te meten. Ammoniakstikstof is een belangrijke parameter bij de bewaking van de waterkwaliteit, met name bij afvalwaterzuivering, de lozing van industrieel afvalwater, waterbronnen voor landbouwirrigatie en de monitoring van verontreiniging in natuurlijke waterlichamen. Ammoniakstikstofsensoren worden op grote schaal gebruikt in de milieubescherming, waterkwaliteitsmetingen, afvalwaterzuivering en aquacultuur om realtime veranderingen in de ammoniakstikstofconcentratie te monitoren, waardoor de veiligheid van de waterkwaliteit en de naleving van relevante lozingsnormen worden gewaarborgd.
Wat is ammoniakstikstof?
Ammoniakstikstof (NH₃-N) verwijst naar stikstof die in water aanwezig is in de vorm van ammoniakgas (NH₃) of ammoniumionen (NH₄⁺). Ammoniakstikstof is een veelvoorkomende waterverontreinigende stof, die vooral voorkomt in industrieel afvalwater, landbouwafvalwater en afvalwater uit de aquacultuur.
Belangrijkste bronnen van ammoniakstikstof:
- Landbouwactiviteiten: het uitrijden van meststoffen, dierlijke mest, enz.
- Industriële emissies: lozing van afvalwater door industrieën zoals de productie van meststoffen, de farmaceutische industrie, de textielindustrie, enz.
- Huishoudelijk afvalwater: Huishoudelijk afvalwater bevat stikstof, met name ammoniakstikstof.
- Aquacultuur: De uitstoot van ammoniakstikstof is aanzienlijk tijdens aquacultuurprocessen.
Gevaren van ammoniakstikstof:
- Waterverontreiniging: Een te hoge concentratie ammoniakstikstof kan leiden tot eutrofiëring van waterlichamen, waardoor de algengroei wordt bevorderd, wat op zijn beurt het ecologisch evenwicht van het water verstoort.
- Toxiciteit voor organismen: Ammoniakstikstof is giftig voor waterorganismen, met name voor vissen. De effecten ervan zijn sterker merkbaar in omgevingen met lage temperaturen.
- Grotere moeilijkheidsgraad bij de waterzuivering: Hoge concentraties ammoniakstikstof kunnen de afvalwaterzuivering bemoeilijken, waardoor er meer zuurstof en chemische reagentia nodig zijn.
Zoutgehaltsensor (KWS-500)
De zoutgehaltsensor is een apparaat dat wordt gebruikt om de zoutconcentratie in water te meten. Het zoutgehalte is een indicator voor de concentratie van opgeloste zouten in water. Het is een belangrijke parameter voor de waterkwaliteit op vele gebieden, met name in de oceanografie, de visserij, landbouwirrigatie, aquacultuur en afvalwaterzuivering. De zoutgehaltsensor kan veranderingen in het zoutgehalte in realtime volgen en speelt daarmee een belangrijke rol bij de bewaking van de waterkwaliteit, het signaleren van vervuiling en milieubescherming.
Wat is zoutgehalte?
Het zoutgehalte verwijst naar de totale concentratie van opgeloste zouten in een watermassa, en wordt doorgaans uitgedrukt in delen per duizend (ppt) of milligram per liter (mg/L).
Zoutgehalte van zeewater: Het zoutgehalte van zeewater bedraagt ongeveer 35 ppt (of 35.000 mg/l), wat een typische waarde is voor normaal zeewater.
Zoutgehalte van zoet water: Het zoutgehalte van zoet water bedraagt doorgaans minder dan 1 ppt (of 1.000 mg/l), en wanneer het zoutgehalte hoger wordt dan 1 ppt, vertoont het waterlichaam tekenen van verzilting.
Zoutgehalte en waterkwaliteit:Het zoutgehalte beïnvloedt niet alleen de osmotische druk van water, maar heeft ook invloed op de groei, voortplanting en fysisch-chemische eigenschappen van waterorganismen.
Sensor voor opgeloste zuurstof (KWS-630)
De sensor voor opgeloste zuurstof is een apparaat dat wordt gebruikt om de concentratie van opgeloste zuurstof in water te meten. Met opgeloste zuurstof wordt de vrije zuurstof in water bedoeld, doorgaans in de vorm van zuurstofmoleculen, en deze is van levensbelang voor het voortbestaan van waterorganismen. De concentratie van opgeloste zuurstof is ook een belangrijke indicator bij de monitoring van de waterkwaliteit, omdat deze een beeld geeft van de gezondheid, de vervuilingsgraad en het zelfzuiverend vermogen van waterlichamen.
Wat is opgeloste zuurstof?
Onder ‘opgeloste zuurstof’ (DO) wordt de concentratie van in water opgeloste zuurstofmoleculen verstaan. Zuurstof in water wordt doorgaans opgelost door contact met de lucht of vrijgegeven door waterplanten tijdens de fotosynthese.
Normale DO-concentraties in waterlichamen:Over het algemeen ligt de concentratie aan opgeloste zuurstof in natuurlijke waterlichamen tussen de 5 en 12 mg/l. Factoren zoals de watertemperatuur, de atmosferische druk en de oplosbaarheid van gassen kunnen de concentratie aan opgeloste zuurstof beïnvloeden.
Behoeften van waterorganismen:De meeste waterorganismen hebben voldoende opgeloste zuurstof nodig om te overleven. Algemeen wordt aangenomen dat wanneer de concentratie opgeloste zuurstof in het water onder de 3 mg/l daalt, waterorganismen zuurstoftekort kunnen krijgen en mogelijk kunnen sterven.
Factoren die van invloed zijn op het zuurstofgehalte:De watertemperatuur, de stroomsnelheid, de afbraak van organisch materiaal in het water en de fotosynthese van algen zijn enkele van de factoren die van invloed kunnen zijn op het zuurstofgehalte in het water.
Troebelheidssensor (KWS-900)
De troebelheidssensor is een apparaat dat wordt gebruikt om de troebelheid van water te meten. De troebelheid geeft doorgaans de concentratie van zwevende deeltjes in het water weer. Deze zwevende deeltjes kunnen bestaan uit sedimenten, micro-organismen, organisch materiaal, mineralen, algen en onzuiverheden in afvalwater. Het meten van de troebelheid is van cruciaal belang voor het beoordelen van de waterkwaliteit, het evalueren van de effectiviteit van waterzuivering en het monitoren van milieuverontreiniging. Troebelheidssensoren worden veelvuldig gebruikt in sectoren zoals drinkwatervoorziening, aquacultuur, afvalwaterzuivering en het monitoren van rivieren en meren.
Wat is troebelheid?
Troebelheid geeft aan in hoeverre zwevende deeltjes in water licht verstrooien en absorberen, en wordt doorgaans gemeten in nefelometrische troebelheidseenheden (NTU). Hoe hoger de NTU-waarde, hoe troebeler het water. Troebelheidswaarden geven de concentratie weer van zwevende deeltjes die het licht tegenhouden en de helderheid van het water beïnvloeden.
| Troebelheidsniveau | NTU-serie | Beschrijving |
|---|---|---|
| Lage troebelheid | <5 NTU | Helder water, wat doorgaans wijst op een goede waterkwaliteit. |
| Matige troebelheid | 5-50 NTU | De waterkwaliteit kan verslechterd zijn, met een hogere concentratie aan zwevende deeltjes. |
| Hoge troebelheid | >50 NTU | Slechte waterkwaliteit, wat wijst op aanzienlijke vervuiling. |
Sensor voor restchloor (KWS-3000)
De sensor voor restchloor is een apparaat dat wordt gebruikt om de concentratie van restchloor (vrij chloor) in water te meten. Restchloor is het chloor dat na de chlorering tijdens het desinfectieproces in het water achterblijft. Het bestaat voornamelijk uit chloormoleculen, chloraat-ionen en chloride-ionen, en zorgt voor een bepaalde mate van waterdesinfectie. De concentratie van restchloor is een zeer belangrijke parameter bij de bewaking van de waterkwaliteit, met name bij drinkwater, afvalwaterzuivering, zwembaden, enz. De concentratie van restchloor heeft een directe invloed op de veiligheid en de desinfectie-effectiviteit van het water.
Wat is restchloor?
Onder restchloor wordt verstaan de chloorcomponenten die na chlorering in het water achterblijven, waaronder vrij chloor (vrij chloor) en gebonden chloor (chlooramine). Onder vrij chloor wordt doorgaans chloorgas (Cl₂), hypochloorzuur (HOCl) en hypochlorietionen (OCl⁻) verstaan. Hoe hoger de concentratie vrij chloor, hoe sterker het desinfecterende effect, maar te hoge concentraties kunnen schadelijk zijn voor de menselijke gezondheid. Gebonden chloor ontstaat voornamelijk wanneer chloor reageert met ammoniak of stikstofverbindingen in het water, wat aangeeft dat het desinfectiemiddel is verbruikt of heeft gereageerd.
De concentratie van restchloor moet binnen een bepaald bereik liggen, zodat zowel de effectiviteit van de desinfectie wordt gewaarborgd als schadelijke effecten op de menselijke gezondheid worden voorkomen.
Chloorconcentratie in drinkwater:Meestal tussen 0,2 en 0,5 mg/l. Een te hoog gehalte aan restchloor kan de smaak van het water beïnvloeden en schadelijke gevolgen hebben voor de menselijke gezondheid.
Concentratie van restchloor in het zwembad:Deze waarde moet doorgaans tussen 1 en 3 mg/l worden gehouden om sterilisatie en desinfectie te garanderen, maar mag niet te hoog zijn.
Behandeling van industrieel afvalwater en rioolwater:Wordt gebruikt om de doeltreffendheid van het desinfectieproces te waarborgen en de aanwezigheid van schadelijke ziekteverwekkers te voorkomen.
Geleidbaarheidssensor (KWS-300)
De geleidbaarheidssensor is een apparaat dat wordt gebruikt om de geleidbaarheid (d.w.z. het vermogen van een oplossing om elektriciteit te geleiden) van een oplossing te meten. Geleidbaarheid is een belangrijke indicator voor de ionenconcentratie in een oplossing en wordt vaak gebruikt om de waterkwaliteit, de ionenconcentratie in oplossingen en de ionische activiteit in chemische reacties te beoordelen. Geleidbaarheidssensoren worden op grote schaal toegepast in waterbehandeling, milieumonitoring, de regeling van chemische processen, voedselverwerking en diverse andere gebieden.
Wat is geleidbaarheid?
Onder geleidbaarheid (EC) wordt verstaan het vermogen van een oplossing om elektrische stroom te geleiden; de eenheid hiervoor is Siemens per meter (S/m). Dit hangt nauw samen met de concentratie van opgeloste ionen in de oplossing, de soorten ionen en hun mobiliteit. Hoe hoger de ionenconcentratie in de oplossing, hoe hoger de geleidbaarheid doorgaans is.
Lage geleidbaarheid:Een lage ionenconcentratie in het water duidt doorgaans op water met een hogere zuiverheidsgraad.
Hoge geleidbaarheid:Dit duidt op een hoge concentratie aan ionen in de oplossing, wat doorgaans betekent dat het water opgeloste zouten, mineralen of verontreinigende stoffen bevat.
De geleidbaarheid is een zeer nuttige parameter voor de waterkwaliteit, met name op gebieden zoals drinkwater, afvalwaterzuivering, monitoring van zeewater, en landbouwirrigatie.
Olie-in-water-sensor (KWS-1000)
De Olie-in-water-sensor is een instrument dat wordt gebruikt om de concentratie van olieachtige stoffen (zoals aardolie, diesel, plantaardige oliën, enz.) in water te meten. Het kan olieverontreiniging in water effectief monitoren en realtime gegevens leveren voor waterkwaliteitsbeheer en bestrijding van vervuiling. Olieverontreiniging is een van de belangrijkste vormen van waterverontreiniging, en een te hoog gehalte aan oliehoudende stoffen heeft ernstige gevolgen voor het milieu, ecosystemen en het waterleven. Daarom is het monitoren van olie in water van groot belang voor de behandeling van industrieel afvalwater, milieubescherming en de veiligheid van drinkwater.
Wat is olie in water?
Olie in water verwijst naar oliesubstanties die in water zweven of zijn opgelost, en die doorgaans afkomstig zijn uit industrieel afvalwater, olielekkages, mechanische bewerkingen of landbouwactiviteiten. Wanneer de olieconcentratie in het water laag is, komt de olie meestal voor in de vorm van minuscule oliedruppeltjes of oliefilms. De aanwezigheid van olie in water heeft niet alleen invloed op de waterkwaliteit, maar kan ook leiden tot eutrofiëring, aantasting van aquatische habitats en, in extreme gevallen, ecologische rampen.
Sensor voor totale hardheid (KWS-7000)
De sensor voor totale hardheid is een instrument dat wordt gebruikt om de totale concentratie van calcium- (Ca²⁺) en magnesiumionen (Mg²⁺) in water te meten. De waterhardheid is een belangrijke parameter bij de bewaking van de waterkwaliteit en wordt voornamelijk veroorzaakt door de opgeloste calcium- en magnesiumionen in het water. Deze mineralen beïnvloeden de eigenschappen en bruikbaarheid van het water. Een te hoge waterhardheid kan leiden tot kalkaanslag en de levensduur van leidingen en apparatuur verkorten, waardoor het bewaken van de totale hardheid cruciaal is in het waterbehandelingsproces.
De sensor voor totale hardheid kan de totale concentratie van deze minerale ionen in water nauwkeurig en in realtime meten, waardoor de benodigde gegevens worden geleverd om effectieve maatregelen voor waterkwaliteitsbeheer te kunnen nemen.
Wat is de totale hardheid van water?
De totale hardheid van water verwijst naar de hardheid die wordt veroorzaakt door alle oplosbare mineralen in het water, waaronder calcium (Ca²⁺), magnesium (Mg²⁺) en andere mogelijk aanwezige minerale ionen (zoals ijzer, mangaan, enz.). De totale hardheid wordt doorgaans uitgedrukt in de concentraties van calcium- en magnesiumionen en wordt meestal gemeten in mg/l (milligram per liter) of ppm (parts per million).
| Soort water | Hardheidsbereik |
|---|---|
| Zacht water | Minder dan 60 mg/l |
| Matig hard water | 60 – 120 mg/l |
| Hard water | 120 – 180 mg/l |
| Zeer hard water | Meer dan 180 mg/l |
Nitraatstikstofsensor (KWS-280)
De nitraatstikstofsensor is een instrument dat wordt gebruikt om de concentratie van nitraatstikstof (NO₃⁻-N) in water te meten. Nitraatstikstof is een belangrijke parameter bij de monitoring van de waterkwaliteit en wordt doorgaans gebruikt om de mate van eutrofiëring van waterlichamen te beoordelen. Een te hoge nitraatstikstofconcentratie kan nadelige gevolgen hebben voor aquatische ecosystemen en de menselijke gezondheid, vooral wanneer hoge nitraatgehaltes in waterbronnen kunnen leiden tot aandoeningen zoals het blauwbabysyndroom en drinkwaterverontreiniging. Daarom is de nitraatstikstofsensor een essentieel instrument voor het monitoren van de waterkwaliteit en het waarborgen van de waterveiligheid.
Wat is nitraatstikstof?
Nitraatstikstof (NO₃⁻-N) verwijst naar stikstof die in water aanwezig is in de vorm van nitraat (NO₃⁻). Deze stikstof is voornamelijk afkomstig van bemesting in de landbouw, huishoudelijk afvalwater, industriële lozingen en luchtverontreiniging. Hoge concentraties nitraatstikstof in het water kunnen leiden tot eutrofiëring, waardoor algen overmatig gaan groeien, algenbloei ontstaat en zuurstofgebrek optreedt, wat een negatief effect kan hebben op het waterleven.
Fluoride-ion (KWS-4000)
De fluoride-ionsensor is een instrument dat speciaal is ontworpen om de concentratie van fluoride-ionen (F⁻) in water of oplossingen te meten. Fluoride-ionen komen veel voor in natuurlijke wateren, industrieel afvalwater en drinkwater. Als de fluorideconcentratie de voorgeschreven grenswaarde overschrijdt, kan dit een bedreiging vormen voor de menselijke gezondheid en het milieu. Daarom is het monitoren van de concentratie van fluoride-ionen in water van cruciaal belang voor het beheer van de waterkwaliteit, de veiligheid van drinkwater en de bescherming van het milieu.
Wat zijn fluoride-ionen?
Fluoride-ionen (F⁻) zijn negatief geladen ionen die in water worden gevormd door het element fluor. Fluoride wordt op grote schaal gebruikt op diverse gebieden, met name in de industriële productie, zoals de metallurgie, de verwerking van bauxiet en de productie van meststoffen. Een te hoge concentratie fluoride kan echter ernstige gevolgen hebben voor de gezondheid, met name voor botten en tanden. Overmatige blootstelling aan fluoride-ionen kan leiden tot fluoridetoxiciteit, met symptomen als osteoporose, botsclerose en dentale fluorose.
De fluorideconcentratie wordt doorgaans uitgedrukt in mg/l (milligram per liter) of ppm (parts per million). Gangbare waterkwaliteitsnormen zijn:
Fluorideionconcentratie in drinkwater: De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) beveelt aan dat de fluorideionconcentratie in drinkwater niet hoger mag zijn dan 1,5 mg/l.
Industrieel afvalwater: Veel industriële sectoren lozen fluorideverbindingen in het afvalwater, waarbij de fluorideconcentratie doorgaans onder de 5 mg/l moet blijven.
Calciumion (KIS100)
De calciumionsensor is een apparaat dat speciaal is ontworpen om de concentratie van calciumionen (Ca²⁺) in water of oplossingen te meten. Calciumionen zijn van belang in zowel biologische systemen als bij de analyse van de waterkwaliteit. Ze komen op grote schaal voor in water, bodem en levende organismen en spelen een cruciale rol in biochemische processen. De calciumionsensor is van essentieel belang in tal van toepassingsgebieden, met name bij de monitoring van de waterkwaliteit, milieubescherming, voedselverwerking en medische diagnostiek.
Wat zijn calciumionen?
Calciumionen (Ca²⁺) zijn de ionische vorm van calcium, die doorgaans in opgeloste vorm in water voorkomt. Calcium is een van de meest voorkomende minerale elementen op aarde en vormt vaak samen met andere elementen, zoals carbonaten (CaCO₃) of fosfaten (Ca₃(PO₄)₂), sedimenten. De concentratie van calciumionen in water heeft een aanzienlijke invloed op de waterkwaliteit. In biologische systemen spelen calciumionen een cruciale rol bij processen zoals de vorming van botten en tanden, de geleiding van zenuwsignalen en spiercontractie.
De calciumionconcentratie wordt doorgaans uitgedrukt in mg/l (milligram per liter) of ppm (parts per million).
Cyanobacteriënsensor (KWS-410)
De Cyanobacteriënsensor is een apparaat dat speciaal is ontworpen om de hoeveelheid en de populatiedynamiek van cyanobacteriën (ook wel blauwalgen of algen genoemd) in water te monitoren. Cyanobacteriën zijn fotosynthetische micro-organismen die in water voorkomen, maar in voedselrijke omgevingen kunnen ze zich snel vermenigvuldigen en “algenbloei” veroorzaken, wat ernstige gevolgen heeft voor de waterkwaliteit, ecosystemen en de volksgezondheid. Daarom is het monitoren van de groei van cyanobacteriën essentieel voor waterkwaliteitsbeheer, milieubescherming en volksgezondheid.
Wat zijn cyanobacteriën?
Cyanobacteriën, ook wel blauwalgen genoemd, zijn fotosynthetische bacteriën die op grote schaal voorkomen in aquatische milieus. Cyanobacteriën kunnen via fotosynthese kooldioxide in het water omzetten in organisch materiaal. Onder bepaalde omstandigheden, zoals bij eutrofiëring van het water (met name wanneer het rijk is aan stikstof en fosfor), kunnen ze echter overmatig groeien en algenbloei veroorzaken. Deze bloei beïnvloedt niet alleen het uiterlijk, de geur en de helderheid van het water, maar kan ook giftige stoffen (zoals microcystines) vrijgeven, die schadelijk kunnen zijn voor de waterkwaliteit, het ecosysteem en de menselijke gezondheid.
Chlorofylsensor (KWS-400)
De Chlorofylsensor is een apparaat dat wordt gebruikt om het chlorofylgehalte in waterlichamen of planten te meten. Chlorofyl is een belangrijk pigment in planten en algen dat de fotosynthese mogelijk maakt, en de concentratie ervan geeft de activiteit en groeitoestand van planten of fytoplankton in het water weer. Chlorofylsensoren worden op grote schaal gebruikt bij de monitoring van de waterkwaliteit, in de landbouw, bij milieubescherming en op andere gebieden, met name bij onderzoek naar de gezondheid van planten, eutrofiëring van water en veranderingen in ecosystemen.
Het basisbegrip van chlorofyl
Chlorofyl is een groen pigment dat voorkomt in planten, algen en sommige bacteriën. Het is verantwoordelijk voor het opvangen van zonlicht en het uitvoeren van fotosynthese, waarbij het zonlicht wordt omgezet in energie die planten nodig hebben. Er bestaan verschillende vormen van chlorofyl, waarvan chlorofyl a en chlorofyl b de meest voorkomende zijn.
Chlorofyl a: Het belangrijkste chlorofyl dat in alle fotosynthetische planten en algen voorkomt en dat verantwoordelijk is voor het absorberen van zonlicht en het uitvoeren van fotosynthese.
Chlorofyl b: Komt voornamelijk voor in hogere planten en helpt chlorofyl a bij het opnemen van lichtenergie ter ondersteuning van de fotosynthese.
De concentratie van chlorofyl a wordt vaak gebruikt als indicator om de hoeveelheid algen en de mate van eutrofiëring in waterlichamen te meten.
Sensor voor zeswaardig chroom (KHC600)
De sensor voor zeswaardig chroom is een instrument dat wordt gebruikt om de concentratie van zeswaardig chroom (Cr(VI)) in water of andere omgevingen te meten. Zeswaardig chroom is een zeer giftige chemische stof die op grote schaal wordt gebruikt in industriële processen, maar die aanzienlijke risico’s met zich meebrengt voor het milieu en de menselijke gezondheid. Daarom speelt de sensor voor zeswaardig chroom een belangrijke rol bij milieumonitoring, afvalwaterzuivering en de regulering van industriële lozingen.
Wat is zeswaardig chroom (Cr(VI))?
Zeswaardig chroom (chroom(VI)) is een chroomion in de oxidatietoestand +6, dat doorgaans voorkomt in de vorm van chromaten, dichromaten of zouten daarvan. Het wordt op grote schaal gebruikt in sectoren zoals metaalgalvanisatie, de productie van kleurstoffen, het looien van leer, houtconserveringsmiddelen en verf.
Zeswaardig chroom is op zichzelf een sterk oxidatiemiddel en zeer giftig, en brengt aanzienlijke schade toe aan de menselijke gezondheid en het milieu. Vooral wanneer het in waterlichamen terechtkomt, heeft zeswaardig chroom niet alleen giftige effecten op waterorganismen, maar vormt het ook een potentiële bedreiging voor de menselijke gezondheid. Bij inname kan het onder andere kanker, leverschade, nierschade en huidzweren veroorzaken. Daarom is het monitoren van de concentratie van zeswaardig chroom in water van cruciaal belang voor de bescherming van het milieu en de volksgezondheid.
Sensor voor vluchtige fenolen (KVP600)
De sensor voor vluchtige fenolen is een instrument dat wordt gebruikt om vluchtige fenolverbindingen in water, lucht of afvalwater te detecteren. Vluchtige fenolen, waaronder fenol en derivaten daarvan, zijn zeer giftige en irriterende chemische stoffen die vaak voorkomen in industrieel afvalwater, petrochemische producten, houtbehandeling, raffinageprocessen en dergelijke.
Vervuiling door vluchtige fenolen kan de waterkwaliteit ernstig aantasten en zelfs een gevaar vormen voor het waterleven en de menselijke gezondheid. Daarom speelt de sensor voor vluchtige fenolen een cruciale rol bij de monitoring van de waterkwaliteit, de controle op industriële lozingen en de bescherming van het milieu.
Overzicht van vluchtige fenolverbindingen
Onder vluchtige fenolen verstaan we fenolverbindingen die bij kamertemperatuur kunnen verdampen en vervluchtigen. Het meest voorkomende vluchtige fenol is fenol (C6H6OH), dat een sterke, prikkelende geur heeft en schadelijk is voor de mens. Tot de vluchtige fenolen behoren onder meer, maar zijn niet beperkt tot:
Fenol (C6H6OH)
2,4-dichloorfenol
2,4,6-trichloorfenol
Chloorfenol
Vluchtige fenolverbindingen zijn zeer giftig, met name voor de groei, voortplanting en overleving van waterorganismen. Ze hebben bovendien mogelijk kankerverwekkende effecten en vormen op lange termijn een gezondheidsrisico voor de mens, wat kan leiden tot huidirritatie, schade aan het zenuwstelsel, ademhalingsproblemen en meer.
Totaalfosfor-sensor (KTP600)
De totale-fosfor-sensor is een instrument dat wordt gebruikt om de concentratie van totaal fosfor (TP) in water te meten. Totaal fosfor is een belangrijke parameter bij waterkwaliteitsonderzoek en wordt vaak gebruikt om de mate van eutrofiëring van waterlichamen te beoordelen. Fosfor is een van de veelvoorkomende nutriënten in water, en een te hoog fosforgehalte kan leiden tot eutrofiëring, wat problemen zoals algenbloei en zuurstofgebrek veroorzaakt, die een negatieve invloed hebben op het waterleven en de veiligheid van de waterkwaliteit.
Overzicht van totaal fosfor
Totaal fosfor (TP) verwijst naar de som van alle vormen van fosfor in een watermonster, waaronder opgelost fosfor, fosfor in deeltjesvorm en zowel organisch als anorganisch fosfor. De belangrijkste bronnen van fosfor zijn onder meer afvloeiing uit de landbouw (zoals meststoffen en dierlijke mest), industrieel afvalwater en huishoudelijk afvalwater. Veelvoorkomende vormen van fosfor zijn onder meer:
Opgeloste anorganische fosfor (DIP): zoals fosfaatzouten en andere vormen van opgeloste anorganische fosfor.
Fosfor in de vorm van deeltjes: bijvoorbeeld fosfor dat is geadsorbeerd op zwevende deeltjes.
Organische fosfor: zoals fosfor in organisch materiaal van planten en dieren.
Totaal fosfor wordt vaak gebruikt om de concentratie van alle vormen van fosfor in een waterlichaam weer te geven en fungeert als een belangrijke indicator voor het beoordelen van de nutriëntenstatus van water en het voorkomen van eutrofiëring.
Totaalstikstofsensor (KTN600)
De totale stikstofsensor is een instrument dat wordt gebruikt om de concentratie van totale stikstof (TN) in water te meten. Totaal stikstof verwijst naar de som van alle vormen van stikstof in een watermonster, waaronder opgeloste stikstof, stikstof in de vorm van deeltjes, ammoniakstikstof, nitrietstikstof, nitraatstikstof en organische stikstof. De concentratie van totaal stikstof wordt vaak gebruikt om de nutriëntenstatus van water te beoordelen, en is met name belangrijk als indicator voor de mate van eutrofiëring in waterlichamen.
Stikstof is een van de belangrijkste voedingsstoffen in water, maar een overmatige lozing van stikstof kan leiden tot eutrofiëring van het water, wat op zijn beurt een reeks milieuproblemen veroorzaakt, zoals algenbloei (overmatige algengroei), zuurstofgebrek en ecologische onbalans. Daarom is het monitoren van de totale stikstofconcentratie in water van cruciaal belang voor de bescherming van de waterkwaliteit, de bestrijding van vervuiling en ecologisch herstel.
Overzicht van het totale stikstofgehalte
Totaal stikstof (TN) is de som van alle stikstofvormen in een watermonster, waaronder doorgaans de volgende stikstofvormen:
Ammoniakstikstof (NH₄⁺): Ammoniakstikstof is een van de anorganische stikstofvormen die in water voorkomen. De concentratie ervan is doorgaans hoger, vooral wanneer de pH-waarde van het water lager is, waardoor ammoniakstikstof stabieler is.
Nitraatstikstof (NO₃⁻): Nitraatstikstof ontstaat door de oxidatie van ammoniakstikstof of organische stikstof. Hoge concentraties nitraatstikstof zijn giftig voor waterorganismen, vooral wanneer deze in grote hoeveelheden in het water aanwezig zijn.
Nitrietstikstof (NO₂⁻): Nitrietstikstof is een tussenproduct in de stikstofcyclus. Het komt doorgaans voor als een tijdelijke stof tijdens de omzetting van ammoniakstikstof in nitraatstikstof.
Organische stikstof: Zoals aminozuren, eiwitten en ureum. Organische stikstof in water is doorgaans afkomstig van afvloeiing uit de landbouw, industrieel afvalwater en huishoudelijk afvalwater.
Stikstof in de vorm van deeltjes: Komt in het water voor via zwevende deeltjes, zoals sedimenten. Stikstof in de vorm van deeltjes is doorgaans afkomstig van bodemerosie of de afbraak van organisch materiaal.
Een stijging van de totale stikstofconcentratie hangt doorgaans nauw samen met activiteiten zoals bemesting in de landbouw, stedelijk afvalwater en industriële lozingen. Overmatige uitstoot van totale stikstof leidt tot eutrofiëring, wat op zijn beurt gevolgen heeft voor de waterkwaliteit en het ecologische milieu.
Totaalchroom-sensor (KTR600)
De Total Chromium Sensor is een instrument dat wordt gebruikt om de concentratie van totaal chroom (Total Chromium, Cr) in een watermonster te meten. Chroom is een zwaar metaal dat op grote schaal wordt gebruikt in industriële sectoren zoals galvanotechniek, staalproductie en chemische productie. Onbehandelde lozingen van chroom kunnen echter ernstige gevolgen hebben voor het milieu en de ecologie.
Chroom komt in het milieu in twee hoofdvormen voor: zeswaardig chroom (Cr⁶⁺) en driewaardig chroom (Cr³⁺). Zeswaardig chroom is een zeer giftige stof die aanzienlijke risico’s vormt voor de menselijke gezondheid en het waterleven, waardoor het een belangrijke indicator is bij waterkwaliteitsonderzoek. Driewaardig chroom daarentegen is minder giftig voor het milieu, maar moet onder bepaalde omstandigheden toch worden gemonitord.
Onder totaal chroom wordt verstaan alle vormen van chroom in een watermonster, inclusief de som van zowel zeswaardig als driewaardig chroom. Bij de monitoring van de waterkwaliteit helpt het meten van de totale chroomconcentratie om de omvang van de chroomverontreiniging in waterlichamen te beoordelen en vormt het een basis voor de ontwikkeling van passende maatregelen ter bestrijding en sanering van verontreiniging.
Totale ijzersensor (KTI600)
De Total Iron Sensor is een instrument dat wordt gebruikt om de totale ijzerconcentratie in watermonsters te meten. IJzer (Fe) is een veelvoorkomend metaalelement in water en komt in water voornamelijk voor als oplosbaar ijzer (zoals ijzer(II) Fe²⁺) en onoplosbaar ijzer (zoals ijzer(III) Fe³⁺). Onder totaal ijzer wordt verstaan alle vormen van ijzer in water, inclusief zowel opgelost als zwevend ijzer.
De Total Iron Sensor helpt gebruikers de waterkwaliteit te bewaken door de ijzerconcentratie in het water continu te meten, met name in omgevingen zoals grondwater, industrieel afvalwater en drinkwater, waar ijzerverontreiniging kan optreden. Hoge niveaus van ijzerverontreiniging kunnen de kleur en smaak van het water beïnvloeden en in sommige gevallen schadelijk zijn voor het waterleven. Daarom is het van cruciaal belang om de totale ijzerconcentratie in het water te bewaken.
Totale zinksensor (KTZ600)
De Total Zinc Sensor is een instrument dat speciaal is ontworpen om de concentratie van alle vormen van zink in water te meten, zowel opgelost als zwevend zink. Zink is een veelvoorkomend metaal dat in verschillende vormen kan voorkomen in natuurlijke waterlichamen, afvalwater en drinkwater, zoals tweewaardig zink (Zn²⁺) of gebonden vormen van zink (zoals zinkzouten, zinkcomplexen, enz.).
De Total Zinc Sensor helpt bij het vaststellen van de omvang van de zinkverontreiniging in water door de concentratie van al deze vormen van zink in watermonsters te meten, waardoor wordt voorkomen dat een te hoog zinkgehalte een negatieve invloed heeft op het milieu en levende organismen.
Total Silver Sensor (KTY600)
De Total Silver Sensor is een meetinstrument waarmee de concentratie van alle vormen van zilver in water kan worden gemeten, zowel opgelost als zwevend zilver. Zilver (Ag) is een zeer giftig zwaar metaal dat veel voorkomt in industrieel afvalwater, uitlaatgassen, landbouwafvalwater en natuurlijke waterlichamen.
De Total Silver Sensor helpt bij het vaststellen van de mate van zilververontreiniging in water door alle vormen van zilver in watermonsters (zoals zilverionen, zilvercomplexen, enz.) te detecteren, en ondersteunt initiatieven op het gebied van waterkwaliteitsmonitoring, milieubescherming en bestrijding van vervuiling.
Totale kopersensor (KTC600)
De Total Copper Sensor is een instrument dat speciaal is ontworpen om de concentratie van alle vormen van koper in water te meten, zowel opgelost als zwevend koper. Koper is een veelvoorkomend zwaar metaal dat op grote schaal wordt gebruikt in de industrie, met name in de galvanotechniek, de metallurgie, de elektriciteitssector en de bouw. Hoewel koper in kleine hoeveelheden een fysiologische rol speelt, vormt het een ernstige bedreiging voor aquatische ecosystemen en de menselijke gezondheid wanneer de concentratie te hoog wordt. Daarom is het monitoren van de totale koperconcentratie in water van cruciaal belang voor waterkwaliteitsbeheer en milieubescherming.
Totale aluminium-sensor (KTA600)
De Total Aluminum Sensor is een instrument dat wordt gebruikt om de concentratie van alle vormen van aluminium in water te meten, zowel opgelost als zwevend aluminium. Aluminium (Al) is een van de meest voorkomende metaalelementen in de aardkorst en komt in water doorgaans voor in de vorm van aluminiumzouten, aluminiumionen en andere verbindingen. Hoewel aluminium op zich niet bijzonder giftig is, kan een overmatige ophoping ervan negatieve gevolgen hebben voor aquatische ecosystemen, het milieu en de menselijke gezondheid. Vooral in zuur water is aluminium beter oplosbaar. Daarom is het monitoren van de totale aluminiumconcentratie in water van cruciaal belang voor de bescherming van de waterkwaliteit en het milieubeheer.
Totaalantimoonsensor (KTB600)
De totale antimoonsensor is een instrument waarmee de concentratie van alle vormen van antimoon (Sb) in water wordt gemeten. Antimoon is een halfmetaal dat in water doorgaans voorkomt in de vorm van antimoonionen (zoals Sb3+ en Sb5+) of antimoonverbindingen. Antimoon en zijn verbindingen worden op grote schaal gebruikt in diverse industriële sectoren, zoals legeringen, elektronica, glasproductie en kleurstoffen. Wanneer de concentratie van antimoon en zijn verbindingen in water echter te hoog is, kan dit negatieve gevolgen hebben voor aquatische ecosystemen en de menselijke gezondheid. Daarom is het monitoren van de antimoonconcentratie in water van cruciaal belang voor milieubescherming en waterkwaliteitsbeheer.
Totale loodsensor (KTL600)
De Total Lead Sensor is een instrument dat wordt gebruikt om de concentratie van alle vormen van lood (Pb) in water te meten. Lood is een giftig zwaar metaal dat op grote schaal wordt gebruikt in sectoren zoals de bouw, de elektronica, de metallurgie en de chemische industrie. Vanwege de langdurige stabiliteit in het milieu en de hoge toxiciteit vormt de ophoping van lood in water een ernstige bedreiging voor het waterleven en de menselijke gezondheid. Daarom is het monitoren van de loodconcentratie in water van cruciaal belang voor de bescherming van het ecologische milieu, het waarborgen van de waterkwaliteit en het voorkomen van gezondheidsrisico’s.
Sulfidesensor (KSU600)
De sulfidesensor is een instrument dat wordt gebruikt om de concentratie van sulfiden (H₂S of andere sulfiden) in water te meten. Sulfiden zijn veelvoorkomende verontreinigende stoffen, die doorgaans vanuit bronnen zoals industrieel afvalwater, afvloeiing uit de landbouw en rottend organisch materiaal in waterlichamen terechtkomen. Sulfiden, met name waterstofsulfide (H₂S), hebben een sterke geur en zijn giftig, waardoor ze een potentieel gevaar vormen voor het waterleven en de menselijke gezondheid. De sulfidesensor kan de concentratie van sulfiden in realtime monitoren en draagt zo bij aan milieumonitoring en waterkwaliteitsbeheer om vervuiling te voorkomen en ecosystemen en de volksgezondheid te beschermen.
Sulfiden in water omvatten onder meer opgelost waterstofsulfide, in zuur oplosbare metaalsulfiden, evenals onoplosbare sulfiden en organische sulfiden. De sulfiden die doorgaans worden gemeten, zijn de opgeloste en in zuur oplosbare vormen. Zelfs kleine concentraties waterstofsulfide (slechts enkele milligram per liter) kunnen een afwijkende geur in het water veroorzaken. Waterstofsulfide is zeer giftig en tast cytochromen en oxidasen aan, wat leidt tot zuurstoftekort in celweefsels en zelfs tot levensbedreigende aandoeningen. Bovendien kan waterstofsulfide onder invloed van bacteriën oxideren tot zwavelzuur, waardoor metalen apparatuur en leidingen worden aangetast. Daarom zijn sulfiden een belangrijke indicator voor waterverontreiniging.
Cyanidesensor (KCY600)
De cyanidesensor is een instrument dat speciaal is ontworpen om de concentratie van cyanide (CN⁻) in water of gas te meten. Cyaniden zijn een groep chemische verbindingen die een cyanidegroep (C≡N) bevatten en die veel voorkomen in sectoren zoals de chemische industrie, de mijnbouw, de metaalsmelterijen, de landbouw en de kunststofproductie. Cyaniden zijn zeer giftig en kunnen het ademhalingssysteem van organismen snel aantasten, waardoor ze zelfs bij lage concentraties ernstige schade kunnen toebrengen aan zowel mensen als waterorganismen. De cyanidesensor helpt bij het opsporen van cyanideverontreiniging in water en biedt realtime monitoring van milieuvernietigingsniveaus, waardoor de veiligheid van de waterkwaliteit en de ecologische gezondheid worden gewaarborgd.
